Po zamachu majowym Po przewrocie majowym w 1926, Byrka aktywnie występował przeciw sanacji, w lutym 1927 zgłosił wniosek o wotum nieufności wobec gabinetu Józefa Piłsudskiego. Jednakże w 1928 wystąpił z PSL „Piast” i wstąpił do sanacyjnego Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Dzięki wsparciu obozu rządzącego, został w 1929 dyrektorem Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie. W kolejnych kadencjach był wybierany do sejmu z list BBWR, a w 1935 został wicemarszałkiem sejmu IV kadencji. Na początku października 1936 zrzekł się mandatu poselskiego oraz kierowania Izbą Przemysłowo-Handlową we Lwowie, gdyż Eugeniusz Kwiatkowski, będący wtedy ministrem skarbu, mianował Byrkę prezesem Banku Polskiego. Występował przeciwko dewaluacji złotego i zwiększeniu jego emisji. W lutym 1936 znalazł się w gronie 32 osób, mianowanych przez premiera RP Mariana Zyndrama-Kościałkowskiego, powołanych do składu komisji do zbadania gospodarki przedsiębiorstw państwowych, której został przewodniczącym. Był także członkiem Rady Głównej Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich w 1939Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 210..