thumb|Aparat Deana-Starka
Aparat Deana-Starka – szklany sprzęt laboratoryjny do jednoczesnego oddestylowywania i rozdzielania mieszanin azeotropowych w trakcie prowadzenia reakcji chemicznych wymagających stałego odbierania jednego z ciekłych produktów. Zazwyczaj służy do odbierania wody, ale może być używany do praktycznie każdego układu azeotropowego. Aparat został opracowany przez E.W. Deana i D.D. Starka w 1920 w celu ustalenia zawartości wody w ropie naftowej.
Aparat ten jest połączeniem krótkiej kolumny rektyfikacyjnej i specyficznej konstrukcji łącznika destylacyjnego. Istota jego działania polega na spontanicznym rozdziale po ochłodzeniu mieszaniny azeotropowej na dwie warstwy i okresowe spuszczanie jednej warstwy przy stałym zawracaniu drugiej z powrotem do układu reakcji.
Istnieją dwa typy tych aparatów – w wersji do usuwania górnej warstwy azeotropu i dolnej warstwy azeotropu. Poniżej i na grafice obok przedstawiona jest wersja do usuwania dolnej warstwy.
Konstrukcja Aparat ten składa się z krótkiej kolumny rektyfikacyjnej (3) oraz łącznika destylacyjnego (8). Konstrukcja kolumny nie odbiega od tradycyjnej, zmodyfikowany jest natomiast łącznik.