Incipit stanowi: „Eccę bi detd naʃ nezegreʃil” (Gdyby praojciec nasz nie zgrzeszył).
Zabytek fryzyński II zapisany został na kartach 158 verso, 159 recto, 159 verso i 160 recto. Zdaniem paleografów tekst był dyktowany pisarzowi z rękopisu. Dyktowała osoba, która w swoisty sposób partycypowała dźwięki, zwłaszcza głoski słowiańskie, czyli prawdopodobnie była z pochodzenia Niemcem.
Zabytek fryzyński III Zabytek fryzyński III zawiera formularz alternatywnej wersji spowiedzi powszechnej. Incipit stanowi: „Iazze zaglagolo zlodeiu” (Wyrzekam się szatana).
Zabytek fryzyński III zapisany został na kartach 160 verso, 161 recto i części karty 161 verso. Zdaniem paleografów tekst został przepisany z rękopisu napisanego w języku słowiańskim alfabetem łacińskim.
Transkrypcje Wśród uczonych występuje różnica zdań w sprawie odczytania poszczególnych słów rękopisu, a także sposobu transkrypcji tekstu Zabytków. Poniżej przykładowe trzy krytyczne wydania początku Zabytku II. Od lewej – transkrypcja słoweńskiego językoznawcy Frana Ramovša z 1937 roku, rosyjskiego slawisty z 1943 roku i słoweńskiego teoretyka literatury z 1993 roku: