16 sierpnia 1940 roku został mianowany biskupem tytularnym Viny i sufraganem wrocławskim. 29 września 1940 przyjął święcenia biskupie. W czasie II wojny światowej głosił kazania po polsku i czesku. Z tego powodu władze niemieckie zakazały mu wygłaszania kazań. W 1945 pozostał w oblężonym Wrocławiu. Po śmierci kardynała Adolfa Bertrama miał nadzieję zostać wikariuszem kapitulnym, ale kanonicy wybrali na to stanowisko księdza Ferdinanda Piontka. 15 września 1946 deportowany z PolskiJózef Pater, Poczet biskupów wrocławskich, Wydawnictwo DTSK Silesia, Wrocław 2000, str.140.. 27 marca 1947 roku został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji kolońskiej. W Kolonii mianowano go także kanonikiem kapituły katedralnej, radcą biskupim i sędzią prosynodalnym. W roku 1950 został przewodniczącym Caritasu.
Przypisy
Bibliografia
Pater Józef, Ferche Józef, [w:] Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku, pod redakcją Mieczysława Patera, Katowice 1996, s. 98-99.
Kategoria:Biskupi i arcybiskupi kolońscy Kategoria:Kanonicy wrocławskiej kapituły katedralnej Kategoria:Wrocławscy biskupi pomocniczy Kategoria:Kanonicy wrocławscy Kategoria:Ludzie związani z Rybnikiem Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pszowie