Stał się pierwszym brytyjskim asem, który zdobył szeroką sławę w prasie. Ball mimo to był nietowarzyskim samotnikiem, silnie zaangażowanym religijnie, zajmującym się w chwilach pomiędzy lotami uprawianiem ogródka lub obsługą swojego samolotu.
Na początku 1917 Ball ponownie powrócił na front, w składzie 56. Dywizjonu RFC. Latał głównie na nowym typie myśliwca S.E.5a, początkowo go jednak nie lubił i wciąż wykonywał samotne patrole także na Nieuporcie. Od 23 kwietnia do 6 maja uzyskał kolejne 13 zwycięstw, w tym także nad myśliwcami wroga, głównie Albatros D.III.
Albert Ball zginął 7 maja 1917; okoliczności jego śmierci nie są jednak ustalone. Tego dnia jego dywizjon wdał się w walkę z niemiecką eskadrą Jasta 11. Walka przebiegała wieczorem, w trudnych warunkach atmosferycznych, w chmurach. Niemiecki oficer, por. Hailer widział z ziemi, jak samolot Balla wyleciał z chmury odwrócony do góry kołami i z niedziałającym śmigłem, a następnie uderzył w ziemię koło Annœullin we Francji, na terytorium okupowanym przez Niemcy. Niemcy oficjalnie przypisali zestrzelenie Balla Lotharowi von Richthofen, który wówczas zaczynał karierę myśliwską i również został podczas tej walki zestrzelony, lecz zdołał awaryjnie wylądować.