Odnotowana na przełomie XII i XIII wieku kiedy pani Wyszesława z synem Władysławem Odonicem nadali opactwu benedyktynów w Lubiniu jako uposażenie wieś NMP w Przemęcie wraz z 8 wołami oraz dwoma końmi do bronowania

thumb|420px|Mapa, przedstawiająca Wielkopolskę w średniowieczu; w legendzie tej mapy znajduje się znak opisany jako „czoła opoli” – miejscowości, będące według dzisiejszej terminologii stolicami tych jednostek terytorialnych, a w tym Przemęt. Przemęt był miejscowością czołową opola przemęckiego reliktem przedpaństwowej wspólnoty rodowo-terytorialnej, które stało się w późniejszym okresie administracyjnym podokręgiem kasztelanii. Opole w Przemęcie odnotowane zostało w 1242 w dokumencie wystawionym przez kancelarię księcia wielkopolskiego Przemysła I, który postanowił, aby wszystkie wsie stanowiące uposażenie klasztoru w Lubiniu stanowiły od tej pory jedno opole zwalniając je jednocześnie od podległości wobec dotychczas właściwych im opoli, a w tym m.in. opola przemęckiego.