W 2002 opuścił tę partię i w wyborach samorządowych w tym samym roku ubiegał się o reelekcję do sejmiku z listy POPiS (jako kandydat Prawa i Sprawiedliwości), uzyskując ponad 4 tys. głosów, jednak koalicja w tym okręgu nie zdobyła żadnego mandatu. Od 2002 do 2004 był zastępcą prezydenta Grudziądza Andrzeja Wiśniewskiego, a w latach 2004–2006 prezesem grudziądzkiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego.
Wstąpił do Platformy Obywatelskiej, został przewodniczącym struktur tej partii w Grudziądzu, którymi kierował do 2013. Zasiadł też w regionalnych władzach PO.
12 listopada 2006 wraz z Andrzejem Wiśniewskim przeszedł do drugiej tury wyborów prezydenckich w Grudziądzu. 26 listopada tego samego roku pokonał kontrkandydata, uzyskując 54% głosów. W 2010 ubiegał się o reelekcję, wygrywając wybory w pierwszej turze. W 2006 i 2010 wybierany także na radnego województwa, jednak z uwagi na niepołączalność stanowisk nie wykonywał mandatu. W 2014 został ponownie wybrany na prezydenta Grudziądza, uzyskując 52% głosów.