thumb|Schemat sieci Stargardzkiej KD thumb|Stacja w Stargardzie w 1903 r. thumb|Przystanek w Lubowie thumb|Opuszczona stacja kolei wąskotorowej Dobra Nowogardzkie Stargardzka Kolej Wąskotorowa (Stargardzka Kolej Dojazdowa, SKD, niem. Saatziger Kleinbahnen, Szadzka Kolej Wąskotorowa, od nazwy powiatu) – kolej wąskotorowa, liczyła 119,6 km torów o szerokości 1000 mmArchiwum Państwowe w Szczecinie, Naczelne Prezydium Prowincji Pomorskiej (Oberprasidium von Provinz Pommern), nr 214, Kleinbahn 1896-1897, vol. IV, k. 30-33.. Pierwsza linia otwarta w styczniu 1895 r. połączyła Stargard przez Starą Dąbrowę i Kozy Pomorskie z Ińskiem. W miejscowości Trąbki przecięła ona normalnotorową linię Szczecin – Gdańsk. W maju 1895 r. otwarto linię do Kani, przedłużoną w listopadzie do Dobrej Nowogardzkiej, gdzie łączyła się z Reską KW. W sierpniu 1896 r. otwarto linię z Kóz Pomorskich przez Dobrzany do Poźrzadła Dworu. Ostatnią linię otwarto w październiku 1897 r. z Ińska do Jankowa Pomorskiego, gdzie krzyżowała się z linią Runowo Pomorskie – Szczecinek, w 1910 r. została jeszcze przedłużona do stacji Drawsko Pomorskie. W 1964 r. zamknięto linię z Ińska do Drawska Pomorskiego Wąsk., a w 1969 r. z Dobrzan do Poźrzadła DworuŚwiat Kolei 8/2012 podaje, że linia ta po wojnie nie została już odbudowana..