Dokonany w 1949 roku zakup trzech wagonów SD80 przez PKP we włoskich zakładach Officine Meccaniche w Mediolanie był jedyną tego rodzaju inwestycją dokonaną w Europie Zachodniej. Konieczność produkcji parowozów dla wzrastającego ruchu towarowego i problemy z odbudową trakcji elektrycznej spowodowały zepchnięcie spraw rozwoju trakcji spalinowej na dalszy plan. Dopiero po kilku latach od zakończenia II wojny światowej powrócono do idei zakupu większej partii taboru kolejowego za granicą. W okresie międzywojennym trakcja spalinowa w Czechosłowacji była w większym stopniu rozwinięta niż na Węgrzech, gdzie kilka rodzimych wytwórni dostarczyło ČSD 600 wagonów rozmaitych rodzajów nie tylko z przekładnią mechaniczną, ale również elektryczną. Jednak Polska nie miała dotąd żadnych kontraktów w tym zakresie z czechosłowackimi producentami, a w pozostałych krajach bloku wschodniego nie było możliwości zakupu spalinowego taboru potrzebnego dla PKP. W końcu wybór padł na węgierskiego Ganza, który wkrótce odegrał istotną rolę w dostawach spalinowego taboru dla Polski.