Najmniej liczna grupa pojazdów serii SN52 o numerach 11, 12, 13 i 37 została przydzielona do lokomotywowni Kraków w celu odtworzenia najstarszego na PKP istniejącego od 1927 roku ośrodka utrzymania trakcji spalinowej. Krakowskie wagony poza obsługą najmniej obciążonych połączeń (do Nowej Huty, Niepołomic i Wieliczki) w obrębie samego węzła kursowały również na połączeniach Siersza Wodna – Trzebinia Północna – Bolęcin, oraz Chrzanów – Bolęcin – Spytkowice – Wadowice- Sucha i Trzebinia – Chrzanów – Oświęcim. W latach 1963–1964 wszystkie wagony motorowe SN52 oprócz egzemplarza o numerze 37 skreślonego dnia 4 października 1965 roku na skutek uszkodzeń przekazano z Krakowa do DOKP Gdańsk. Późną jesienią 1966 roku wszystkie SN52 z warszawskiej dyrekcji trafiły również do DOKP Gdańsk od tego momentu do końca eksploatacji wszystkie pojazdy były w dyspozycji dyrekcji gdańskiej. Wyjątkiem był SN52-11, który tymczasowo trafił do dyrekcji katowickiej gdzie od marca 1971 do lipca 1972 roku był przydzielony do lokomotywowni w Tarnowskich Górach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — SN52/SN60 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.