czy ocean w ostatnich fragmentach filmu.
Komiks a film Film Droga do zatracenia jest oparty na komiksie, jednak w samej kinematografii i rozwoju akcji twórcy odeszli od przebodźcowania znanego z filmów komiksowych. Został przetworzony na bardziej elementarnym poziomie. Według autora powieści graficznej Maxa Allana Collinsa dzieło Mendesa przynajmniej w 2/3 bezpośrednio odpowiada jego książce.
Jedną z największych różnic jest wprowadzenie do filmu postaci fotografa-zabójcy Maguire'a, który jest syntezą wszystkich seryjnych zabójców, którzy w komiksie ścigali Michaela Sullivana i jego syna. Taki krok spotkał się z aprobatą Collinsa. Postać Maguire'a nadaje komiksowego przerysowania do filmowej adaptacji poprzez zmianę ścieżki dźwiękowej czy np. kadry imitujące ujęcia aparatu.
W filmie ograniczono również brutalność powieści graficznej. Scen zabójstw jest dużo mniej, a ich drastyczność jest złagodzona. Reżyser postawił na metafory i grę kompozycją.
Narracja w filmie prowadzona jest przez nadal młodego Michaela Jr., jednak w komiksie historię opowiadał już dorosły Sullivan, przygotowujący się do roli księdza.