Odziedziczalność, wskaźnik odziedziczalności ( ang. heritability) – miara statystyczna, która opisuje proporcję wariancji fenotypowej współzmiennej z wariancją genetyczną w stosunku do ogólnej zmienności w próbie. Wyraża odpowiedź na pytanie: jaka część całej zaobserwowanej zmienności fenotypu była wyjaśniana (w sensie statystycznym) przez zaobserwowaną zmienność genetyczną?
Wskaźnik odziedziczalności jest, fundamentalnie, oszacowaniem korelacji z próby. Dotyczy jedynie populacji i środowiska, które reprezentuje owa próba, i nie uprawnia (bez dodatkowych założeń i informacji) do uogólnień na inne grupy czy środowiska, do porównań między nimi, ani do wnioskowania o przyczynowości. Współzmienność genetyczna nie zawsze jest mierzona bezpośrednio – często oszacowuje się ją na podstawie pokrewieństwa, co zwiększa wpływ czynników zakłócających. Wysoki poziom odziedziczalności danej cechy opisuje jedynie status quo zaobserwowane w próbie – nie mierzy potencjalnej plastyczności tej cechy w niezaobserwowanych warunkach, ani nie oznacza, że musi się ona ujawnić w momencie narodzin czy w żadnym innym zdeterminowanym momencie. Do takich wniosków uprawnia poznanie mechanizmów przyczynowych, na przykład przez eksperymentalną kontrolę zmiennych – a wskaźnik odziedziczalności to jedynie korelacja.