Cezar spędził większość życia, intrygując przeciwko Marii Medycejskiej, prawowitej żonie ojca, oraz swojemu bratu przyrodniemu Ludwikowi XIII. Był wplątany w spisek Chalais przeciwko kardynałowi Armandowi Richelieu, przez co razem ze swoim bratem Aleksandrem, kawalerem de Vendôme, został uwięziony w zamku Vincennes w 1626. W 1630 został wypuszczony i skazany na wygnanie z Francji do Holandii. W 1632 powrócił do Francji i razem ze swoim drugim synem Franciszkiem wziął udział w spisku przeciwko kardynałowi Jules'owi Mazarinowi. Tym razem został wygnany do Anglii i do ojczyzny nie powrócił aż do 1642. Małżeństwo zawarte między jego pierwszym synem Ludwikiem a Laurą Mancini, siostrzenicą Mazarina, przyniosło znaczną poprawę stosunków między Cezarem a kardynałem. Cezar nawet wsparł regentkę Annę Austriaczkę w czasie Frondy. W 1651 został mianowany admirałem Francji, a w 1655 – Wielkim Mistrzem Nawigacji.
Pochowany jest w kościele Saint Roch w Paryżu.
Kategoria:Drugi ród Bourbon-Vendôme Vendome Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ducha Kategoria:Urodzeni w 1594 Kategoria:Zmarli w 1665