wysyła tylko na świat swoje kruki, by przynosiły mu wieści). Brunhilda odmawia jednak oddania pierścienia, podarunku od Zygfryda, i Waltraute odjeżdża. Przybywa Zygfryd z magicznym hełmem (Tarnhelm) na głowie, dzięki któremu wygląda jak Gunther, i mówi Brunhildzie, że ma zostać jego żoną. Brunhilda stawia opór; Zygfryd podporządkowuje ją sobie, zabierając pierścień z jej palca i wkładając na własny.
Akt II Alberyk utwierdza Hagena w jego planach zdobycia pierścienia. O świcie pojawia się Zygfryd, którego wita Gutrune. Wkrótce przybywa Gunther z Brunhildą i ogłasza ją swoją żoną. Jednocześnie oddaje rękę siostry Zygfrydowi. Brunhilda dostrzega pierścień na palcu Zygfryda i oskarża go o kradzież. Odurzony eliksirem bohater odrzuca te oskarżenia i przysięga, że nie zrobił nic złego. Następnie prowadzi Gutrune na uroczystość zaślubin. Zrozpaczona Brunhilda, przekonana o zdradzie Zygfryda, wskazuje Hagenowi miejsce na ciele młodzieńca, w którym rana może być dla niego śmiertelna.