Ulica Lubicz – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto oraz dzielnicy II Grzegórzki, na Wesołej.
Biegnie od skrzyżowania z ulicami Basztową, Pawią i Westerplatte na wschód do Ronda Mogilskiego, za którym jej przedłużeniem jest ulica Mogilska.
Nazwa Nazwa ulicy wywodzi się od herbu Lubicz, którym pieczętował się niejaki Andrzej Gotkowski (Gutkowski). Otrzymał on w 1670, od króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego przywilej na założenie miasta. Miało ono nosić nazwę Novum Lubicz.
Miasto ostatecznie nie powstało, gdyż zaprotestowali krakowscy rajcowie i po roku przywilej cofnięto. Powstała jurydyka istniejąca do 1801 roku. Nazwę „Lubicz” ulica nosiła już w drugiej połowie XIX wieku.
Budynki dawny Szpital Uniwersytecki (pozostało kilka przychodni przy ul. Botanicznej) Instytut Botaniki im. Władysława Szafera Polskiej Akademii Nauk (ul. Lubicz 46) kamienica Bujwidów mieszcząca Muzeum Odona Bujwida (ul. Lubicz 34) pomnik Ignacego Łukasiewicza Pomnik czterdziestu rozstrzelanych (ul. Lubicz 27) – miejsce dokonanej 27 maja 1944 egzekucji więźniów z aresztu przy ul. Montelupich rozstrzelanych w odwecie za zastrzelenie dwóch niemieckich policjantówWłodzimierz A. Gibasiewicz: Lekarze weterynarii ofiary II wojny światowej. Wyd. Bellona Warszawa 2011, s. 159. . Instytut Nafty i Gazu (ul.