W 1939 jako ochotnik wziął udział w kampanii wrześniowej. W 1941, po ataku Niemiec na ZSRR, wstąpił do Armii Czerwonej. W 1943 znalazł się w szeregach 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki (kierownik Oddziału Personalnego w Wydziale Politycznym). Od marca do czerwca 1944 był kierownikiem Sekcji Mobilizacyjnej przy Wydziale Wojskowym Związku Patriotów Polskich w Moskwie. W sierpniu 1944 został skierowany do Resortu Bezpieczeństwa Publicznego PKWN (kierownik Sekcji Śledczej), a od lipca 1945 był kierownikiem Biura Informacji Departamentu I MBP, od stycznia 1946 zastępcą kierownika Wydziału do spraw Funkcjonariuszy, od czerwca 1946 p.o. naczelnika Wydziału do spraw Funkcjonariuszy, a od listopada 1949 dyrektorem Biura do spraw Funkcjonariuszy. W sierpniu 1953 został oddelegowany do Komisji Repatriacyjnej na Półwysep Koreański, a 1 września 1954 zwolniony z organów BP i przekazany do dyspozycji KC PZPR. W latach 1954–1959 reprezentował PRL jako ambasador w Korei Północnej. Następnie dyrektor Departamentu I Ministerstwa Spraw Zagranicznych.