Twórca reguły Taylora, ekonomista , uważa w zgodzie z postulatami ABT, że zbyt ekspansywna polityka monetarna Systemu Rezerwy Federalnej była kluczowym czynnikiem przyczynowym dla kryzysu finansowego w latach 2007–2008. Proponuje on, aby amerykański bank centralny zrezygnował z aktywnego sterowania stopami procentowymi, i kierował się mechanicznie regułą Taylora. Szef Systemu Rezerwy Federalnej z okresu recesji, Ben Bernanke, przyznając się do pewnych błędów, wskazuje jednak na to, że reguła ta była przestrzegana, i nie jest w rzeczywistości wystarczająca do pełnej oceny i wyjaśnienia sytuacji gospodarczej. Ekonomista również wskazuje na inną diagnozę i rozwiązania – kierowanie się nominalnym PKB jako celem akcji monetarnych. Część komentatorów przypisuje skuteczne zakończenie recesji temu, że System Rezerwy Federalnej wykorzystał jego rady. Polityka Europejskiego Banku Centralnego zorientowana bardziej na restrykcję monetarną, w połączeniu z polityką fiskalną rządów europejskich nastawioną na „zaciskanie pasa” (austerity), przyniosła gorsze rezultaty i dłuższe wychodzenie z recesji.
Przypisy