Dawka musi być dostosowana do potrzeb pacjenta i jest oparta na obserwacji reakcji pacjenta na stosowane leki.
W ostrej niedoczynności nadnerczy hydrokortyzon podaje się dożylnie w dawce 100 mg co 6-8 h w roztworze soli fizjologicznej.
We wtórnej niewydolności nadnerczy (na przykład w przebiegu choroby Glińskiego-Simmondsa) hydrokortyzon podaje się tak samo jak w pierwotnej niewydolności, jednak suplementacja fludrokortyzonu jest w tym przypadku na ogól zbędna, ponieważ produkcja aldosteronu, regulowana układem renina-angiotensyna-aldosteron, jest wystarczająca.
Kortykosteroidy jako leki przeciwzapalne Glikokortykosteroidy są stosowane w chorobach, w których korzystne jest działanie przeciwzapalne oraz osłabienie działania układu immunologicznego. Wykorzystuje się je w leczeniu: wstrząsu anafilaktycznego w połączeniu z adrenaliną astmy oskrzelowej – podawane przewlekle, najlepiej drogą wziewną (przez inhalacje) chorób autoimmunologicznych takich jak: choroba Leśniowskiego-Crohna, reumatoidalne zapalenie stawów, niedokrwistość hemolityczna, colitis ulcerosa, toczeń rumieniowaty, sarkoidoza, zespół Sjögrena, atopowe zapalenie skóry i inne chorób rozrostowych, np.