Z pewnym przybliżeniem można ją odwzorować za pomocą funkcji wykładniczej m = (a - c)e-bt + c (gdzie m - ilość zapamiętanej informacji, a - współczynnik zapamiętywania, b - współczynnik zapominania, c - asymptota, t - czas), jak i potęgowej o postaci m = λ(1 + βt)-ψ (gdzie m - ilość zapamiętanej informacji, λ - poziom pamięci trwałej, ψ - współczynnik zapominania, t - czas)Wixted J.T., Carpenter S.K., The Wickelgren Power Law and the Ebbinghaus Saving Function, Psychological Science, rok wydania i numer nieznany, dostępne w Internecie, dostęp 2007-06-13, 11:59. Ostatnie badania wskazują, że funkcja potęgowa jest bliższym odwzorowaniem. Krzywa zapominania odwzorowana jako jest podstawą metody nauki SuperMemo.
Wpływ nauki na kształt krzywej zapominania mały|prawo|250px|Rys. 2: Krzywe zapominania po kolejnych przypomnieniach w modelu Ebbinghausa Kolejne przypomnienia w procesie nauki w kolejnych dniach powodują zmianę kształtu krzywej zapominania. Spadek ilości zapamiętanej informacji po kolejnych powtórzeniach jest coraz mniejszy (rys.2).