mały|220px|prawo|Szpital św. Ducha mały|220px|prawo|Szpital św. Ducha mały|220px|prawo|Kaplica z lektorium Szpital św. Ducha w Lubece (niem. Heiligen-Geist-Hospital) – szpital z 1286 w lubeckiej dzielnicy Koberg, jedna z najstarszych placówek socjalnych na świecie. Znamienity przykład północniemieckiej gotyckiej architektury ceglanej. Obecnie (2008) w budynku szpitala mieści się dom opieki społecznej.
Szpital św. Ducha jest jednym z głównych zabytków lubeckiego hanzeatyckiego Starego Miasta, które w 1987 zostało wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Historia Szpital św. Ducha powstał z inicjatywy bogatych kupców lubeckich, by udzielać opieki chorym i biednym. Do szpitala należy po dziś dzień wiele dóbr w okolicach Lubeki, niezbędnych w przeszłości do utrzymania tej instytucji.
Pensjonariusze szpitala przestrzegali reguł, podobnych do tych jakie obowiązywały w klasztorach. Otrzymywali strawę i napitek, a od XVII w. przysługiwała im ciepła kąpiel osiem razy w roku.
W czasie reformacji szpital został zamieniony w „świecki” dom opieki, który funkcjonuje do dziś.