Dostawy dział M.14 rozpoczęto w 1915 roku. Armii przekazano w tym roku 324 działa i kilka dodatkowych luf. Według planów każdy z 14 Gebirgs-Artillerie-Regimenter (pułków artylerii górskiej) miał posiadać sześć sześciodziałowych baterii dział M.15 i trzy baterie haubic. Z czasem liczba GAR wzrosła do 17, ale zarówno liczba baterii, jak i dział najczęściej nie odpowiadała etatom.
Drugim użytkownikiem dział M.15 została armia niemiecka. Zostały one zakupione kiedy konieczne stało się zastąpienie działa piechoty 7,62 cm Infanteriegeschüz L16.5 (wersja zdobycznej, rosyjskiej 76,2 mm armaty wz. 1902). W armii niemieckiej działo M.15 pełniło rolę działa piechoty. Uzbrojono w nie 14 batalionów dział piechoty. Armia niemiecka używała do tych dział wyłącznie pocisków burzących. W nowej roli działo M.15 spisywało się słabo. Mała szerokość działa, która była zaletą w górach, sprawiała, że działo było niestabilne podczas holowania. Dłuższa eksploatacja działa bez demontażu sprawiała także że pomiędzy poszczególnymi zespołami działa pojawiały się luzy. Za zbyt niską uznano także prędkość wylotową.
Po wojnie produkcję działa M.15 kontynuowano do lat trzydziestych. Poza armią austriacką i węgierską były używane przez armię czechosłowacką i włoską (Obice da 75/13 Mod. 15).
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierskie działa górskie Kategoria:Austro-węgierskie działa piechoty Kategoria:Austro-węgierska broń artyleryjska I wojny światowej