Stoi na czele rządu. Ma prawo inicjatywy ustawodawczej. Desygnowany przez panującego monarchę. Nominuje i odwołuje członków rządu (po zatwierdzeniu przez króla). Odpowiedzialny jest przed królem i parlamentem. Konstytucja nakazuje premierowi równy podział stanowisk ministerialnych między Walonów i Flamandów.
Parlament Składa się z dwóch izb: Izba Reprezentantów – (150 deputowanych) Senat – (71 senatorów) Senatorowie wybierani są na częściowo w wyborach ogólnych: 25 – wybieranych bezpośrednio przez Niderlandzkie kolegium wyborcze, 15 – wybieranych bezpośrednio przez Francuskie kolegium wyborcze, jak i desygnowanych przez rady prowincjonalne: 10 – desygnowanych przez Radę Wspólnoty Flamandzkiej ze swojego grona, 10 – desygnowanych przez Radę Wspólnoty Francuskiej ze swego grona, 1 – desygnowany przez Radę Wspólnoty Niemieckiej ze swego grona, 6 – desygnowanych przez niderlandzkie kolegium wyborcze, 4 – desygnowanych przez francuskich senatorów.
Od referendum 1950 roku w Senacie zasiadają również dzieci panującego monarchy (od ukończenia 18 lat, choć pełne prawo głosu otrzymują w wieku 21 lat).