Batalion Wartowniczy SS „Nordwest” (niem. SS-Wachbataillon "Nordwest") – ochotnicza kolaboracyjna jednostka o charakterze wartowniczym w ramach Waffen-SS złożona z Holendrów podczas II wojny światowej.
Historia Batalion powstał 1 stycznia 1942 r. w okupowanej Holandii. Na jego czele stanął SS-Obersturmbannführer Paul A. Helle. Liczył ok. 1200 ludzi. W jego ramach służyli holenderscy kolaboranci w wieku 17-40 lat. Niemcy zaniżyli warunki rekrutacyjne i przyjmowali ochotników w różnym stanie fizycznym. Z reguły Holendrzy chcieli uniknąć obowiązku pracy przymusowej w Rzeszy, czy służby na froncie wschodnim. Batalion składał się z sześciu kompanii. W skład jednej z kompanii wchodzili Ukraińcy (zwani przez Niemców Russen), wycofani z frontu wschodniego. Niemiecka kadra przeszła z kompanii sztabowej miejscowego Dowódcy SS i Policji. Żołnierze Batalionu podlegali przepisom obowiązującym w Waffen-SS i nosili czarne mundury, ale początkowo faktycznie nie wchodzili w jej skład.