Kardynał z RusiOd XIV do XVI wieku (a sporadycznie nawet i jeszcze później) rozpowszechniony był zwyczaj nazywania kardynałów (nawet w oficjalnych dokumentach) nie według ich imion i nazwisk, lecz według pseudonimów nawiązujących najczęściej do miejsca pochodzenia, diecezji lub kościoła tytularnego danego kardynała. (18 grudnia 1439) − kardynał biskup Sabiny; administrator kościoła prezbiterialnego Ss. Marcelino e Pietro; administrator archidiecezji Nikozji Bessarion OBas; Kardynał z Nicei (18 grudnia 1439) − kardynał biskup Tusculum; komendatariusz kościoła prezbiterialnego Ss. XII Apostoli; tytularny arcybiskup Teb; administrator diecezji Pampeluny; komendatariusz opactwa terytorialnego S. Cristoforo w Casteldurante Guillaume d’Estouteville; Kardynał z Rouen (18 grudnia 1439) − kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino; arcybiskup Rouen; administrator diecezji Saint-Jean-de-Maurienne; archiprezbiter bazyliki liberiańskiej Juan Torquemada OP; Kardynał S. Sisto (18 grudnia 1439) − kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere; administrator diecezji suburbikarnej Palestriny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Sisto; komendatariusz opactwa terytorialnego Subiaco Antonio de la Cerda OSsT; Kardynał z Léridy (16 lutego 1448) − kardynał prezbiter S.