Kardynał Wicekanclerz (20 lutego 1456) − kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano; komendatariusz diakonii S. Maria in Via Lata; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów; wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego; administrator diecezji Walencji Francesco Todeschini-Piccolomini; Kardynał ze Sieny (5 marca 1460) − kardynał diakon S. Eustachio; administrator archidiecezji Sieny; legat apostolski w Marchii Ankońskiej; gubernator Rzymu i Państwa Kościelnego Francesco Gonzaga; Kardynał z Mantui (18 grudnia 1461) − kardynał diakon S. Maria Nuova; biskup elekt Brixen
Wśród elektorów było jedenastu Włochów, czterech Francuzów, czterech Hiszpanów i jeden Grek. Siedmiu z nich mianował Pius II, sześciu Eugeniusz IV, czterech Kalikst III, a trzech Mikołaj V.
Nieobecni Dziewięciu kardynałów nie uczestniczyło w konklawe, w tym trzech Francuzów, dwóch Niemców, dwóch Hiszpanów, Włoch i Węgier; por. Eubel, s. 14 przyp. 4, z tym, że Eubel pominął kardynałów de Foix i Szécsi.: