Pozostał w Anglii mimo żądań wydania go ze strony zarówno cesarza Karola VII jak i Ludwika XV. Podczas kampanii lat 1746–1747 dowodził armią Piemontu i zajął Antibes i Niceę, lecz został pokonany w bitwie pod Assiettą. Udało mu się jednak wyprzeć wroga do Lombardii. Gdy nastał pokój, uczyniono go parem i księciem Francji (1748). W roku 1757 król mianował go sekretarzem wojny.
1757–1761 Jako minister rozwinął nauczanie oficerów i zlikwidował prywatne arystokratyczne regimenty należące do szlachciców, zbyt młodych, by dowodzić. Zmarł 26 stycznia 1761.
Życie prywatne i rodzina Belle-Isle interesował się literaturą. Akademia Francuska przyjęła go w roku 1740, sam założył akademię w Metzu w roku 1760. Tytuł książę de Belle-Isle wygasł na nim, ponieważ jego jedyny syn zginął w roku 1758 w bitwie pod Krefeld.
Jego brat Louis Charles Armand Fouquet, znany jako kawaler (Chevalier) de Belle-Isle był również żołnierzem i dyplomatą.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Académie de Stanislas w Nancy Kategoria:Książęta Królestwa Francji Kategoria:Marszałkowie Królestwa Francji Kategoria:Sekretarze wojny (Francja) Charles Louis Auguste Fouquet de Belle-Isle Kategoria:Ambasadorowie Francji w Bawarii Kategoria:Ambasadorowie Francji w Saksonii Kategoria:Uczestnicy wojny o sukcesję polską Kategoria:Urodzeni w 1684 Kategoria:Zmarli w 1761