W roku 1984 pierwsza liga rozrosła się z 16 do 44 klubów. Z tego powodu jej rozgrywki podzielono na dwa etapy - w pierwszym prowadzono regionalne rozgrywki, z których najlepsze kluby awansowały do złożonego z 16-18 klubów etapu Decentralizado. W tym okresie zwycięzcy Copa Perú kwalifikowali się tylko do pierwszego, regionalnego etapu pierwszej ligi. Po 1987 roku rozgrywki zawieszono z powodów finansowych, których główna przyczyną był kryzys ekonomiczny trwający w czasie kadencji prezydenta Alana Garcii. W roku 1992 pierwsza liga powróciła do normalnych rozmiarów (16 klubów). W 1993 roku wznowiono rozgrywki Copa Perú jako odpowiednik drugiej ligi dla klubów z prowincji. Zwycięzca turnieju oraz mistrz drugiej ligi (Segunda división peruana) uzyskiwali awans do pierwszej ligi.
W roku 1998 miała miejsce następująca zmiana formatu rozgrywek: w pierwszym etapie prowadzone były rozgrywki regionalne, których celem było wyłonienie 8 najlepszych klubów, które w drugim etapie grały ze sobą systemem pucharowym. Oczywiście zwycięzca Copa Perú uzyskiwał awans do pierwszej ligi.