Momčilo Đujić (ur. 27 lutego 1907 w Topolju k. Knina, zm. 11 września 1999 w San Marcos w USA) – serbski duchowny prawosławny, nacjonalista odpowiedzialny za czystki etniczne na ludności chorwackiej, oficer czetnicki podczas II wojny światowej.
Życiorys Momčilo R. Đujić uczył się w szkole powszechnej w Kninie, a następnie gimnazjum w Szybeniku. Przeszedł jednak do seminarium prawosławnego w miejscowości Sremski Karlovci. W 1933 otrzymał święcenia kapłańskie. Pierwsze probostwo objął we wsi Strmica koło Knina. Uczestniczył w demonstracjach w Belgradzie skierowanych przeciwko podpisaniu przez rząd jugosłowiański konkordatu ze Stolicą Apostolską na krótko przed agresją Niemiec na Jugosławię 6 kwietnia 1941.
Po powstaniu Niepodległego Państwa Chorwackiego (NDH) i pierwszych masakrach Serbów dokonywanych przez Chorwatów, Đujić wraz z grupą swoich popleczników rozbroił posterunek żandarmerii w Strmicy. Kiedy w rejon Knina przybyło włoskie wojsko, znalazł się w obozie dla serbskich uchodźców. 13 sierpnia 1941 roku brał udział w spotkaniu z Włochami w miejscowości Pađeni, gdzie serbscy nacjonaliści podpisali umowę o kolaboracji z Włochami.