W myśl przepisów niemieckiego prawa spadkowego, dziedziczenie ustawowe (niem. gesetzliche Erbfolge) zachodzi w przypadku braku ważnego rozrządzenia majątkiem przez spadkodawcę, w postaci testamentu lub umowy o spadek. Jeżeli spadkodawca rozrządził swym majątkiem na wypadek śmierci, reguły dziedziczenia ustawowego decydują o kręgu uprawnionych do zachowku.
Do spadku powołani są z mocy ustawy krewni i małżonek (lub partner życiowy) spadkodawcy.
Dziedziczenie krewnych (Verwandtenerbrecht, § 1924-1930 BGB) Porządek dziedziczenia krewnych oparty jest na systemie kolejnych parantel, z których pierwszą stanowią zstępni spadkodawcy, drugą zstępni rodziców spadkodawcy, trzecią zstępni dziadków spadkodawcy, czwartą zstępni pradziadków spadkodawcy itd. Krewny w bliższej paranteli wyłącza od dziedziczenia krewnych z dalszych parantel (§ 1930 BGB). Z kolei w ramach tej samej paranteli bliższy krewny spadkodawcy wyłącza od dziedziczenia dalszych krewnych, którzy poprzez niego są spokrewnieni ze spadkodawcą. Jest to tzw. zasada reprezentacji.