Nazywa się ją symetrią CPT.
Współczesny stan wiedzy Naruszenie symetrii P, C i T tłumaczy się obecnie następująco.
W mechanice kwantowej znane jest od dawna zjawisko oscylacji. Dana cząstka może cyklicznie zamieniać się w inną cząstkę i znów w samą siebie. Przemiany te opisuje tzw. kąt mieszania. W przypadku większej ilości przechodzących w siebie cząstek kąt trzeba zastąpić macierzą. Gdyby kąt był równy zero lub macierz była jednostkowa, to oscylacje nie zachodziłyby. W ten sposób opisuje się np. zjawisko oscylacji neutrin.
Aby wyjaśnić pewne zjawiska, fizycy zaproponowali kiedyś istnienie wielkości nazywanej dziwnością oraz prawo zachowania dziwności. Wkrótce okazało się, że prawo zachowania dziwności jest przybliżone, ponieważ istnieją (rzadkie) procesy niezachowujące dziwności. Naruszenie tej symetrii opisano kątem mieszania zwanym kątem Cabibbo. Wprowadzono później inne w przybliżeniu zachowane wielkości (np. powab), a ich złamanie opisano macierzą CKM (Cabibbo–Kobayashiego–Maskawy).