Botriospondyl (Bothriospondylus) – rodzaj zauropoda żyjącego w późnej jurze (kimeryd) na terenach dzisiejszej Europy. Z pewnością można do tego rodzaju zaliczyć jedynie jego gatunek typowy, B. suffossus, opisany przez Richarda Owena w 1875 roku na podstawie czterech niekompletnych kręgów grzbietowych i trzech niekompletnych kręgów krzyżowych odkrytych w osadach formacji Kimmeridge Clay w Wiltshire (Anglia). Mannion (2010), dokonując rewizji rodzaju Bothriospondylus, stwierdził, że kości B. suffossus nie mają żadnych cech diagnostycznych pozwalających odróżnić ich od innych przedstawicieli kladu Neosauropoda. Upchurch, Barrett i Dodson (2004), Naish i Martill (2007) oraz Mannion (2010) uznali B. suffossus za nomen dubium; w konsekwencji Mannion (2010) stwierdził, że Bothriospondylus nie jest ważnym taksonem. Naish i Martill (2007) zwrócili uwagę, że choć B. suffossus jest często zaliczany do rodziny Brachiosauridae, w rzeczywistości można go sklasyfikować jedynie jako przedstawiciela Neosauropoda o niepewnej pozycji filogenetycznej; także Mannion (2010) ograniczył się do zaliczenia go do Neosauropoda.