Starr za olbrzymi wkład do zrozumienia podstaw ogólnej cyrkulacji atmosfery 1962 Bernhard Haurwitz za rozwój meteorologii dynamicznej, a zwłaszcza wkład w zrozumienie długich fal w atmosferze, cyrkulacji w stratosferze, lokalnej cyrkulacji, i huraganów 1963 Harry Wexler (pośmiertnie) za wkład w zrozumienie budżetu energetycznego i dynamiki antycyklonów, za kompleksowe badania meteorologiczne, oceanograficzne oraz dynamiki lodowców, oraz za kierowniczą rolę w międzynarodowych projektach meteorologicznych 1964 Jule G. Charney za wieloletni wkład z rozwój meteorologii teoretycznej i nauki o atmosferze. Dr Charney był liderem prognoz pogody opartych na zrozumieniu dynamiki atmosfery. Jego badania przyczyniły się do zrozumienia ogólnej cyrkulacji atmosfery, niestabilności hydrodynamicznych, struktury huraganów tropikalnych, wymiany energii w ruchu falowym, i innych aspektach geofizycznej mechaniki cieczy. Dr Charney przyczynił się do rozwoju meteorologii jako nauki ścisłej. 1965 Arnt Eliassen za wkład do zrozumienia dynamiki atmosfery, oddziaływania fal, dynamiki prądów strumieniowych, i za elegancję w pracach na ten temat. M.in.