Władze tureckie skazały na śmierć trzydziestu tureckich napastników.
Później był francuskim ambasadorem w Holandii w latach 1788–1789.
Ostatni Sekretarz Stanu Domu Królewskiego (1789–1791) za panowania Ludwika XVI.
Jego pamiętniki: Mémoires sur l’ambassade de France en Turquie et le commerce des Français dans le Levant, sporządził tuż po powrocie do Paryża, zostały one jednak wydane dopiero w 1877 (wydał je Charles Schefer). Poza tym Guignard opublikował rozprawę pt. Examen des assemblés provinciales (1787).
Był ojcem oficera Guillaume Emmanuela Guignarda (1776-1814) i wujem pisarza politycznego Emmanuela-Louisa-Henriego de Launay, hrabiego d’Antraigues.
Bibliografia Chisholm, Hugh, ed (1911). Encyclopædia Britannica Stanisław Edward Nahlik, Narodziny nowożytnej dyplomacji, Ossolineum Wrocław 1971, s. 206.
Kategoria:Członkowie Izby Parów (restauracja Burbonów) Kategoria:Sekretarze Stanu Domu Królewskiego Kategoria:Urodzeni w 1735 Kategoria:Zmarli w 1821 Kategoria:Ambasadorowie Francji w Holandii Kategoria:Ambasadorowie Francji w Portugalii Kategoria:Ambasadorowie Francji w Turcji Kategoria:Francuscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ludzie urodzeni w Grenoble