w 1887 nazwał późnotriasowe szczątki z Nowego Meksyku C. bauri i C. longicollis. Jednak później przeniósł je do osobnego rodzaju Coelophysis (celofyz).
W 1903 Henry Fairfield Osborn nazwał kolejny rodzaj małego teropoda z formacji Morrsison ornitolestem. Bazował na fragmentarycznym szkielecie z Bone Cabin Quarry, na północ od Como Bluff. Losy obydwu rodzajów splotły się ze sobą w 1920, gdy Charles Gilmore w swej wpływowej pracy na temat teropodów uznał je za synonimiczne. Literatura hołdowała temu podejściu przez dekady. Obydwu taksonów nigdy formalnie nie porównywano. Nie było też powszechnej zgody na to, co właściwie zalicza się do rodzaju Coelurus. Sytuację zmieniły dopiero badania Johna Ostroma z 1980.
Gilmore podejrzewał, że C. fragilis i C. agilis są tym samym, ale to Ostromowi udało się udowodnić synonimiczność obu nazw. Znacznie zwiększyło to dostępny materiał przypisywany gatunkowi C. fragilis, a Ostrom mógł teraz zademonstrować odrębność ornitolesta od celura. W tym czasie Dale Russell zaproponował przeniesienie C. agilis do rodzaju elafrozaur (Elaphrosaurus). Bazował jednak na niekompletnych informacjach. Ostrom udowodnił mu brak racji. Dodatkowo pokazał, że jeden z trzech kręgów zilustrowanych przez Marsha w rzeczywistości składał się z dwóch kości.