Właściciel bonitarny mógł użyć skargi publicjańskiej przeciwko wszystkim z wyjątkiem właściciela kwirytarnego, jeżeli podniósł on odpowiedni zarzut (exceptio iusti dominii)Digesta 6,2,16: Paulus w notach (krytycznych) do księgi dziesiątej questionum Papiniana: Zarzut prawowitej własności przeciwstawić można skardze publicjańskiej.D.6,2,16: Papiniani libro decimo quaestionum Paulus notat: Exceptio iusti dominii Publicianae obicienda est.Tłumaczenie: Władysław Rozwadowski "Prawo rzymskie" Wydanie II. Poznań 1992 . Powód mógł z kolei w replice udowodnić, że sporną rzecz nabył od właściciela a ten mu ją wydał (replicatio rei venditae et traditae).
Ochrona posiadacza wynikająca z actio Publiciana była względna – skuteczna była jedynie przeciwko gorzej uprawnionym, tj. tym którzy nabyli posiadanie rzeczy później (w myśl zasady prior tempore, potrior iure), lub nie nabyli jej od innego nabywcy (w myśl zasady in pari causa possessor potrior haberi debet – w równej sytuacji lepsze jest stanowisko posiadacza).
Ponadto ze skargi publicjańskiej mógł korzystać właściciel kwirytarny, jeżeli łatwiej mu było udowodnić, że ma posiadanie prowadzące do zasiedzenia, niż wykazywać, że przysługuje mu prawo własności.