Prócz czaszki z żuchwą i zębami, częściowo pokrytej piaskiem i zerodowanej jego działaniem, zawierały kręgi, miednicę oraz fragmenty kończyny tylnej, w tym stopę. Osborn zauważył też odcisk kresomózgowia i móżdżka. Prawdopodobnie należały do jednego osobnika. Przypominały ptasie do tego stopnia, że Walter Granger skatalogował je jako należące do gada lub uzębionego ptaka. Później uznano je za należące do przedstawiciela megalozaurów, uznając jednak jego bliskie pokrewieństwo z ptakami. W efekcie tego Ostrom nadał nowemu zwierzęciu nazwę rodzajową Saurornithoides, co znaczy "jaszczur przypominający ptaka". Dwa pozostałe gady naukowiec określił jako Velociraptor i Oviraptor.
Zanabazar Rodzajowi temu długo nie przypisano żadnych innych szczątków poza holotypowymi. Dopiero w 1964, 31 lat po odkryciu Osborna, Mongolsko-Sowiecka Ekspedycja Paleontologiczna natknęła się na niekompletny szkielet z dobrze zachowaną czaszką w Bugiin Tsav. Odkryte przez Barsbolda i Namsraya, stanowiły pierwszy okaz dinozaura zebrany przez mongolskiego naukowca. 10 lat po odkryciu Barsbold opisał zwierzę pod nazwą Saurornithoides junior. Gatunek typowy zaurornitoida był jednak drugim po troodoncie poznanym przez naukę przedstawicielem tej rodziny (jeszcze wtedy niewyróżnianej).