Od 1947 do 1949 pełnił funkcję sekretarza generalnego Głównego Związku Samopomocy Chłopskiej. W latach 1949–1951 był I sekretarzem Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR. W latach 1952–1957 zajmował stanowisko wiceministra państwowych gospodarstw rolnych. Od 1957 do 1959 pełnił funkcję I sekretarza KW PZPR w Koszalinie. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, III i IV kadencji.
Był odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Partyzanckim, Medalem 10-lecia Polski Ludowej oraz Złotą Odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” (1967)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 13, 15 sierpnia 1967, s. 1-2..
Został pochowany z honorami 18 marca 1978 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B4-tuje-15). Władze partyjne i państwowe na pogrzebie reprezentowali m.in. przewodniczący Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR Arkadiusz Łaszewicz, kierownik Wydziału Rolnego KC PZPR Jerzy Wojtecki oraz I zastępca ministra przemysłu spożywczego i skupu Kazimierz JaroszPogrzeb M. Bodalskiego, "Trybuna Ludu", nr 67, 20 marca 1978, s. 5..
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1, Warszawa 1985, s.