Dzięki tym postawom możliwe stało się przygotowanie najważniejszego dokumentu, czyli „Tez Rady Ekonomicznej w sprawie niektórych kierunków zmian modelu gospodarczego”.
Formalnie rzecz ujmując, „Tezy” dotyczyły tylko zasad działania przemysłu państwowego, ale wnikliwy czytelnik mógł spostrzec, iż faktyczny zakres problemowy dokumentu był szerszy. Nie próbowały bezpośrednio zaprzeczyć potrzebie centralnego planowania w gospodarce, lecz usiłowały zinterpretować koncepcję narodowego planowania, które równie efektywnie mogłoby zostać zrealizowane poprzez wiele małych celów. Próbowano przeforsować opinię, że nie obligatoryjne cele, lecz rachunek ekonomiczny byłby czynnikiem determinujących dalsze utrzymywanie przedsiębiorstwa. Rentowność była zatem dla Rady kryterium podstawowym, ale realizacja tego procesu była możliwa dopiero po zaangażowaniu instrumentów finansowych (cła, podatki, stopy procentowe).