W 1969 roku podzielono rozgrywki na dwie części: Apertura i Clausura. Podział ten z przerwami obowiązywał do 1990 roku. W fazie Apertura rywalizowano w systemie pucharowym, a zwycięzca otrzymywał trofeum w formie pucharu oraz tytuł mistrza turnieju. Ta część sezonu nosiła na przestrzeni lat różne nazwy: Copa Apertura de la Segunda División, Copa Isidro Corbinos, Copa LAN Chile, Copa Polla LAN Chile oraz Copa Polla Gol. W fazie Clausura zmagania toczyły się w systemie ligowym. Wyłaniano w niej kluby, które awansowały i spadały z ligi.
Segunda División W 1974 roku liga zmieniła nazwę na Segunda División. W 1979 roku wprowadzono do rozgrywek fazę Liguilla de Promoción, będącą turniejem barażowym o utrzymanie się w lidze lub awans do chilijskiej ekstraklasy. Rozgrywki odbywały się nieregularnie. Brały w niej zazwyczaj udział 3 lub 4 drużyny: zespoły z Primera División, które zajęły miejsca tuż nad strefą spadkową i kluby z Primera B, które zajęły najwyższe lokaty, które nie były premiowane awansem, lub wyłonił je wewnątrz ligowy play-off. Początkowo baraż rozgrywano systemem ligowym bez rewanżów, jednak z czasem uproszczono formułę do fazy pucharowej, a następnie do dwumeczu.