thumb|240px Benedetto Buglioni (ur. między 20 grudnia 1459 a 21 marca 1460 we Florencji, zm. 7 marca 1521 tamże) – włoski rzeźbiarz i ceramista.
Był synem gliptyka Giovanniego di Bernardo d’Antonio i bratem rzeźbiarza Francesca Buglioniego. Związany był z pracownią (wł. bottega) Luki i Andrei Della Robbich. Według sugestii Giorgio Vassariego Benedetto miał posiąść sztukę wytwarzania masy ceramicznej, wykradając recepturę z pracowni Della Robbich, gdy w 1529 Luca della Robbia wyjechał wraz ze swą drugą żoną Bartolomeą di Leonardo Altoviti do Francji z obawy przed epidemią dżumy.
Życiorys Niektórzy historycy sztuki widzą w nim ucznia Andrea del Verrocchio. Pewnym jest, iż współpracował pierwotnie z Andreą della Robbia w jego pracowni przy Via Guelfa we Florencji. W latach 80. XV wieku otworzył własny warsztat, w którym tworzył w masie ceramicznej, używając technik przejętych od Della Robbich. W jego dziełach widać wpływ innych twórców florenckich XV wieku. W latach 1487–1490 wraz ze swym bratem Francesco pracował w Perugii, gdzie wykonał ołtarz dla katedry, w: www.rijksmuseum.nl, 10 czerwca 2007..