Bolesław Gwidon Jaśniewicz (ur. 1 stycznia 1675 w Kruszwicy, zm. 12 września 1710 w Kaliszu) – polski zakonnik Zakonu Kanoników Regularnych od Świętego Ducha żyjący na przełomie XVII i XVIII wieku.
Bolesław Gwidon Jaśniewicz urodził się 1 stycznia 1675 w Kruszwicy, jako syn Zbiluta Jana Jaśniewicza i Bronisławy z Janiszewa Janiszewskiej. I Komunię św. otrzymał z rąk swojego wuja (brata matki) o. Józefa Janiszewskiego z Zakonu Kanoników Ducha św. de Saxia z Sandomierza, w dniu Zielonych Świąt w 1683 roku. Sakrament bierzmowania przyjął w 1685 r. w Krakowie z rąk biskupa Jana Nałęcz – Małachowskiego. Po ukończeniu nauki w szkole średniej Bolesław Jaśniewicz, wstąpił do seminarium duchownego w Gnieźnie a następnie jako alumn gnieźnieński wyjechał na studia teologiczne do Rzymu.
W wieku 23 lat został wyświęcony w Rzymie na kapłana. W trakcie pobytu w Rzymie o. Bolesław zajmował się teologią mistyczną i historią. Napisał pracę na ten temat pt. Mistyka w życiu świętych oraz zajmował się historią zakonów, a w szczególności Zakonu Ducha św. de Saxia. Wpisy i odpisy aktów Zakonu przywiózł ze sobą do Polski, które dziś znajdują się w Stawiszynie.