Pole widzenia kamery miało być wycentrowane na śladzie naziemnym satelity i pokrywać się z polem widzenia APS.
Budowa i działanie Satelita Glory został zbudowany przez firmę Orbital Sciences Corporation, w oparciu o platformę LEOStar.
Aluminiowy korpus statku miał kształt graniastosłupa o podstawie ośmiokąta foremnego. Na jednym jego końcu znajdował się moduł napędowy z silniczkami hydrazynowymi (4×4N), z zapasem paliwa (45 kg) na co najmniej 36 miesięcy. Satelita posiadał dwa rozkładane panele ogniw słonecznych, sterowalne w dwóch osiach. Zapewniały one ok. 400 W energii elektrycznej, przy średnim zużyciu 150 W. Był stabilizowany trójosiowo, z dokładnością dziesiątek sekund łuku.
Statek miał pracować z orbity tworzącej A-Train, konstelację współobserwujących satelitów środowiskowych i teledetekcyjnych.
Niektóre podzespoły satelity cechowały się nadmiarowością.
Zobacz też SORCE
Przypisy
Bibliografia pdf
Linki zewnętrzne – strona NASA projektu Glory Orbital Sciences – dokumentacja platformy LEOStar
Kategoria:NASA Kategoria:Satelity meteorologiczne Kategoria:Satelity środowiskowe Kategoria:Nieudane starty satelitów Kategoria:Loty kosmiczne w 2011