Jean-Baptiste Charbonneau, zwany także Pomp (ur. 11 lutego 1805 w wiosce Indian Mandanów, zm. 16 maja 1866) – przewodnik i traper na obszarach zachodu Stanów Zjednoczonych, syn Toussainta Charbonneau i Indianki z plemienia Szoszonów Sacajawei.
Młodość W chwili jego urodzin do wioski Mandanów dotarła ekspedycja badawcza, na czele której stali Meriwether Lewis i William Clark. Dowódcy ekspedycji zatrudnili jego ojca i matkę jako tłumaczy i przewodników w drodze do zachodniego wybrzeża Ameryki. Podróż tam i z powrotem odbył w indiańskim nosidle przymocowanym do pleców matki. Lata dzieciństwa spędził w domu Clarka w Saint Louis, uczęszczając do szkółki katolickiej. W roku 1823 książę Paweł Wilhelm Wirtemberski, zaproponował, że weźmie go ze sobą do Europy i wykształci.
W latach 1824–1829 Jean-Baptiste mieszkał w pałacu księcia w okolicach Stuttgartu w Niemczech, ucząc się niemieckiego i hiszpańskiego. Brał także udział w polowaniach w górach Schwarzwaldu i podróżował po Europie i Afryce Północnej. W roku 1829 wrócił wraz z księciem do Ameryki, gdzie przedsięwzięli wspólną wyprawę do dzisiejszej Dakoty Północnej i Montany.