Kategoria „La bête humaine”, człowieka jako elementu przyrody, podległego jej prawom, była niezwykle istotna dla naturalistycznego światopoglądu.
W pewnym stopniu naturalizmem inspirowali się także: Władysław Reymont, Władysław Orkan i Wacław Sieroszewski.
Prus doceniał poruszaną przez naturalizm tematykę, ukazywanie przemilczanych prawd oraz przemawianie językiem wulgarnym, który dotąd nie istniał w powieści. Jednak, według niego, ekstremizm w ukazywaniu zła i zepsucia przekłamuje rzeczywistośćJanina Kulczycka-Saloni, Wstęp do: Programy i dyskusje literackie okresu pozytywizmu. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1985.. Z kolei Sienkiewicz w swoim artykule O naturalizmie w powieści dwa odczytyHenryk Sienkiewicz, O naturalizmie w powieści dwa odczyty [w:] Programy i dyskusje literatury pozytywizmu. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1985. twierdzi, że naturaliści nie są pesymistami, pragną tylko ukazać wszystkie grzechy człowieka. Chcą pisać prawdę, ale w tej prawdzie nie ma piękna i odpoczynku dla umysłu, a ukazując brudy uwypukla się tylko prawdy jednostronne, co odejmuje piękna literaturze. Jedynym novum naturalizmu jest fizjologizm i akcentowanie dziedziczności cech.