Marta Wyka (ur. 7 stycznia 1938 w Krakowie) – historyczka literatury i krytyczka literacka.

Życiorys Córka prof. Kazimierza Wyki (1910–1975) i Jadwigi (1904–1988). Studiowała polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1959 otrzymała razem z Anną Micińską I nagrodę na IX Ogólnopolskim Zjeździe Młodych Polonistów we Wrocławiu za referat Mit, mitotwórstwo i Słowacki, wydrukowany w 1960 w skróconej formie na łamach Życia Literackiego (nr 37). Studia ukończyła w 1963, następnie podjęła pracę W Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W 1963 podjęła studia doktoranckie w Instytucie Badań Literackich PAN, zakończone obroną pracy doktorskiej Gałczyński wobec wzorów literackich i prądów epoki (promotor: Henryk Markiewicz) w 1968. Od 1968 pracowała na Uniwersytecie Jagiellońskim, kolejno jako adiunkt (1968–1981, w 1980 habilitowała się), docent (1981–1990), od 1990 jako profesor. Była założycielem i w latach 1999-2009 kierownikiem Katedry Krytyki Współczesnej Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (prowadziła m.in. zajęcia z krytyki literackiej w Studium Literacko-Artystycznym). Zajmuje się przede wszystkim literaturą przełomu modernistycznego, Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego oraz współczesnością. Jest redaktorem naczelnym dwumiesięcznika Dekada Literacka (od 1990).