Podolacy (konserwatyści wschodniogalicyjscy) – konserwatywne ziemiańskie ugrupowanie polityczne, utworzone w latach 60. XIX wieku w Galicji Wschodniej.
Program podolaków:
opowiadali się za autonomią Galicji w ramach Austro-Węgier, walczyli o ograniczenia praw ludności żydowskiej i ukraińskiej, zmierzali do ograniczenia praw języka ukraińskiego, domagając się wprowadzenia do szkół łaciny zamiast niego, byli przeciwni reformie wyborczej do Sejmu Krajowego Galicji i Rady Państwa, zmierzającej do jej demokratyzacji i odrzucenia systemu kurialnego, pragnęli utrzymania struktury własnościowej ziemi w Galicji.
Czołowymi przedstawicielami stronnictwa byli: Agenor Romuald Gołuchowski, Dawid Abrahamowicz, Wojciech Dzieduszycki, Kazimierz Grocholski, Kornel Krzeczunowicz, Filip Zaleski.
Od lat 80. XIX wieku zaczęli obsadzać stanowiska obejmowane dotychczas przez stańczyków. Z podolaków wyłonili się później „ateńczycy” – ugrupowanie młodych konserwatystów pod przewodnictwem Wojciecha Dzieduszyckiego, opowiadające się za współpracą polsko-ukraińską.