Czetnicka Dywizja Dinarska () – ochotnicza formacja zbrojna złożona z serbskich czetników podczas II wojny światowej
Po kapitulacji Królestwa Jugosławii i zajęciu jej ziem przez wojska Osi w kwietniu 1941, powstało Niepodległe Państwo Chorwackie (NDH) obejmujące Chorwację, Dalmację, Bośnię i Hercegowinę. Na obszarach tych zamieszkiwała także liczna ludność serbska. Natychmiast stała się ona obiektem krwawych prześladowań ze strony chorwackich ustaszy. Ich plan przewidywał po części wymordowanie jej, a po części usunięcie na zachód od rzeki Drina. W rezultacie spontanicznie powstawały niewielkie serbskie oddziały samoobrony, które nawiązywały do tradycji czetników. Jednocześnie 27 lipca 1941 wybuchło serbskie powstanie narodowe przeciwko władzy Chorwatów. Na początku 1942 wszystkie siły czetnickie na terytorium NDH przeszły pod zwierchnictwo pułkownika Dragoljuba Mihailovicia. We wrześniu wyznaczył on komendantem miejscowych oddziałów wojewodę Iliję Trifunovicia-Birčanina.