19 marca 1979 został zatwierdzony na stanowisku szefa zarządu.
25 maja 1982 został przeniesiony z Ministerstwa Obrony Narodowej do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i wyznaczony na stanowisko dyrektora Departamentu III. W 1983 mianowany generałem brygady. Od 10 lipca 1985 obowiązki dyrektora departamentu łączył z funkcją zastępcy szefa Służby Bezpieczeństwa. 20 grudnia 1986 został wiceministrem spraw wewnętrznych i szefem Służby Bezpieczeństwa. Od 31 października 1989 do 6 lipca 1990 był pierwszym zastępcą ministra spraw wewnętrznych.
26 czerwca 1989 nakazał sporządzić charakterystyki wybranych parlamentarzystów sejmu kontraktowego, będących tajnymi współpracownikami SB, pod kątem ich dalszego wykorzystania. Zlecił likwidację materiałów, które po upadku PRL mogły okazać się kłopotliwe. Do 31 stycznia 1990 za jego wiedzą zniszczono dużą liczbę teczek personalnych TW SB.
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Katalog funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa
Kategoria:Generałowie Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Oficerowie Wojskowej Służby Wewnętrznej Kategoria:Szefowie Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Wiceministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej