Okres II wojny światowej Wrzesień 1939 przyniósł znaczne zniszczenia w zabudowie ulicy, stanowiącą dla Niemców najkrótszą drogę do śródmieścia Warszawy. W dniach 8 i 9 września nastąpił tu szturm wojsk niemieckich, zakończony przejściowym zwycięstwem wojsk polskich (obronę na tym odcinku upamiętniono w 1979 roku pomnikiem Barykada Września, znajdującym się u wylotu ul. Opaczewskiej).

W okresie okupacji niemieckiej ulicy nadano niemiecką nazwę Radomerstrasse.

W czasie powstania warszawskiego ostatnim punktem obrony powstańców była „Reduta Wawelska” – kamienice Grójecka 45, Uniwersytecka 1 i Wawelska 60. Oddziały ppor. Jerzego Gołębiewskiego „Stacha” wycofały się kanałami na teren Kolonii Staszica; następnie zdziesiątkowane i rozproszone połączyły się z oddziałami batalionu „Golski” w śródmieściu. Zbrodniarze z kolaboranckiej formacji SS RONA dokonali pacyfikacji Ochoty. Miejscem gwałtów i mordów m.in. był plac targowy zwany Zieleniakiem oraz budynek szkoły na jego tyłach.

Po 1945 W okresie powojennym część domów wyremontowano, część – głównie starszych – rozebrano.

W lipcu 1949 oddano do użytku kino Ochota (nr 65).

W latach 1957–1967 wzniesiono po obu stronach ulicy na odcinku od Opaczewskiej do Korotyńskiego osiedle Szosa Krakowska na 25 tys. mieszkańców.