Gabriel Rzączyński SJ, herbu Ślepowron (ur. 6 lipca 1664 na Podlasiu, zm. 12 listopada 1737 w Gdańsku) – polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita, fizjograf, przyrodnik, wierszopisarz, prekursor zoologii w Polsce.

Życiorys Urodził się na Podlasiu. W roku 1682 wstąpił do zakonu jezuitów. W latach 1687–1691 uczył gramatyki i poetyki w Lublinie i Lwowie. W latach 1692–1696 odbył studia teologiczne w Krakowie. Na przełomie wieków XVII i XVIII (w latach 1697-1708) uczył retoryki w Toruniu, Lublinie i Poznaniu, zaś do roku 1710 filozofii w Łucku. Przez kilka następnych lat (do roku 1717) przebywał we Lwowie, gdzie wykładał filozofię, teologię moralną, sprawując jednocześnie funkcję prefekta nauk. W kolejnych latach był prefektem szkół gdańskich, następnie pełnił funkcję regensa seminarium w Sandomierzu, a w latach 1721-1724 rektora w Ostrogu. W latach 1725–1737 był spowiednikiem w kolegium na Starych Szkotach. Zmarł 12 listopada roku 1737 w Gdańsku.